تبليغاتX
تنهاترین تنها





درد و دل

آثار بجا مانده از يك عاشق :

نويسنده :

دوستان

دوستان عاشق

موضوعات :

آمار وبلاگ :
طراح قالب:

لوگوي دوستان

كد جاوا :
جومونگ
عشق من جومونگ اومیدارم شما هم ازدیدن عکسهاش لذت ببرید.

 
نويسنده: شیوا مورخ: پنجشنبه 11 تیر1388 در ساعت: 19:1
|+|
تنها ترین
حالم بد نيست غم کم می خورم کم که نه! هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بيدارم نکردی؟ آفتاب!!!!

خنجری بر قلب بيمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم خوب اگر اينست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است٬کافرم! ديگر مسلمانی بس است

در ميان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد ازاين بابی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نيستم از مردم خنجر بدست بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دريا تلاطم کرده ام راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوشباورم گولم مزن!

من نمی گويم که خاموشم مکن من نمی گويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش من نمی گويم مرا غم خوار باش

من نمی گويم،دگر گفتن بس است گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما ياری نبود قصه هايم را خريداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بيداد بود شهرتان از خون ما آباد بود

از درو ديوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان

اينهمه خنجر، دل کس خون نشد اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فريادتان بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام بويی از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دورو پايم لنگ بود قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه! هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!

هيچ کس اشکی برای ما نريخت هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی هست حالم ديدنیست حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت

" ما زياران چشم ياری داشتيم خود غلط بود آنچه می پنداشتيم"
نويسنده: شیوا مورخ: دوشنبه 11 خرداد1388 در ساعت: 19:38
|+|
درد دل

                      خسته ام ازروزگارو ادماش٬ازاینکه همه دوست دارن سرت کلاه بزارن

                    ازدنیاکه هرروزیه رنگ هرسازی بزنه توهم  باید باهاش جورباشی

                        یکی نیست دردتوبفهمه باهات خوب باشه همه روبزنه به خاطرتو

                      هرچی دلت میخوادبهت محبت کنه٬همیشه توسرت نزنه باهات مهربون باشه

                                     وخیلی چیزای دیگه که توبهش احتیاج داری

دراین دنیاکه مردانش به نامردی عصای کورمیدزدند

                             من خوش باورساده محبت ارزودارم
نويسنده: شیوا مورخ: یکشنبه 6 اردیبهشت1388 در ساعت: 19:8
|+|
چندتاسفارش
سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی،اره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی
 
فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت،دلم برات تنگ شده بود این نامه روواست نوشت
 
حال من واگه بخوای رنگ گلای قالیه،جای نگاهت بدجوری توصحن چشمام خالیه
 
ابراهمه پیش منن اینجا هواپرازغمه،ازغصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه
 
فدای تونمیدونی بی توچه دردی کشیدم،حقیقت وواست بگم به اخرخط رسیدم
 
رفتی ومن تنهاشدم باغصه های زندگی،قسمت تو سفر شدو قسمت من اوارگی
نمیدونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت،برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت
 
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته،یه قلب تنهاو کبود هلاک یک نگاهته
 
اگه واست زحمتی نیست برسرعهدمون بمون،منم توروسپردمت دست خدای مهربون
 
ازوقتی رفتی اسمونمون پرکبوتره،زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره
 
غصه نخورتا توبیای حال منم اینجوریه،سرفه های مکررم مال هوای دوریه
 
توازخودت برام بگو بدون من خوش میگذره،دلت می خواست می اومدم یاتنهارفتی بهتره
 
ازوقتی رفتی توچشام فقط شده کاسه ی خون،همش یه چشمم به دره چشم دیگم به اسمون
 
امروزدیدم دیگه داری من وفراموش میکنی،فانوس ارزوهامون و داری خاموش میکنی
 
گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست،بااینکه من خوب میدونم جواب نامه ...
 
عکسای نازنین توباچندتاگل کنارمه،یه بغض کهنه چندروزه دائم درانتظارمه
 
تنهادلیل زندگی بایه غمی دوستت دارم،داغ دلم تازه میشه اسمت ووقتی میارم
 
وقتی تونیستی چه کنم بااین دل بهونه گیر،مگه نگفتم چشمات وازچشم من هیچ وقت نگیر
 
حرف من وبه دل نگیرهمش مال غریبیه،تورفتی من غریب شدم چه دنیای عجیبیه
 
زودتربیا بدون تواینجا واسم جهنمه،دیوارخونمون پرازسایه ی غصه وغمه
 
تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه،مگه نگفتی همه جامال منی تا همیشه
 
دلم واست شورمیزنه این دل و بی خبر نذار،توروخداباخوبیات روهیچ دلی اثر نذار
 
فکرنکنی ازراه دوردارم سفارش میکنم،به جون توفقط دارم یه قدری خواهش میکنم
 
میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن،نورشون وبدرقه ی پاکی خنده هات کنن
 
یه شب تو پاییزکه غمت سربه سردل می زاره،...همون کسی که بیشتر از همه دوستت داره 
نويسنده: شیوا مورخ: چهارشنبه 21 اسفند1387 در ساعت: 18:21
|+|
تمنا

به چشما ی خودت قسم دیگه بهت نمیرسم

 وصال توخیالیه اخ که دلم چه حالیه

 یادت میاد بهارمون دلای بی قرارمون               

  قایم شدن توکوچه ها دورازنگاه بچه ها

بازی ها ی عروسکی اخ که چه حیف شدکودکی

یه کم برس بازبه خودت میخوام بیام تولدت

اون وقتااینجوری نبودراهت به این دوری نبود

حالاکه عاشقت شدم نیستی دیگه مال خودم

پاییزچه فصل زردیه عاشقی ام چه دردیه

گم شده بازبادبادکم تونمیای به کمکم

میخوام دستاتوبگیرم توبمونی من بمیرم

عاشقی ام نوبتیه اخ که چه بدعادتیه

من نگرانم واسه توقبله ی دیگران نشو

اشکم به این زلالیه دل توازمن خالیه

تومه عشق توگمم هلاک یه تبسمم

توشدی مال دیگری چه جوردلت اومد بری

قفلاکه بی کلیدشدن چشابه درسفید شدن

چه امتحان خوبیه دوریت عجب غروبیه

بارون شدیده نازنین ازتوبعیده نازنین

خاطره روجا نذاری بازمنوتنها نذاری

اون وقتامهمونت بودم دنیارومدیونت بودم

اون وقتامجنونم بودی کلی پریشونم بودی

قصه حالا عوض شده صحبت یه تولده

قلبتو دادی به کسی یه کم واسم دلواپسی

ستارمون یادت میاد دلواپسم خیلی زیاد

فقط تماشا میکنی بعدعشق وحاشامیکنی

چه لطفی به من میکنی تکلیف وروشن میکنی

میگی گذشت گذشته هاچه راحتن فرشته ها

سربه سرم که نذاری بگو یه کم دوستم داری

نمیونی من میمونم میری یه روزی میدونم

اولا مهربونترن اونایی که همسفرن

اشک منم که جاریه نگهدار یادگاریه 

میسپرمت دست خدا اگه دوستم داشتی بیا
نويسنده: شیوا مورخ: شنبه 17 اسفند1387 در ساعت: 14:0
|+|

کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
 www.j28.biz & www.TakTemp.com & www.j28.ir